Show-off
วันอังคารที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2556
show-off
18 Dec 13
การโชว์ หรือเปิดเผยเรือนร่างให้บุคคลอื่นเห็น ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจากกลไกการกักขังทางสังคม สำหรับคนชอบ Nude ชอบ naturistจะมองว่าการแก้ผ้าไม่ใช่เรื่องน่าอายอีกต่อไป หากแต่เป็นการยอมรับในสิ่งที่ธรรมชาติให้มา การแสดงออกถึงความบริสุทธิ์ใจ ไม่มีการรังสรรค์ปรุงแต่งให้เรือนร่างด้วยการปกปิดโดยเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม เครื่องประดับ หากแต่ในบางกาลก็นุ่งห่มตามจำเป็น เพื่อให้ร่างเกายได้รับความสบาย เช่น ห่มเมื่อหนาว นุ่งป้องกันเปื้อน เป็นต้น ไม่ใช่ว่า nude naturist จะไม่ชอบเสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่ม หากแต่การนุ่งจะทำเฉพาะกาลที่จำเป็นเท่านั้น วันนี้ก็เช่นกัน การนั่งเปลือยกายอาบแสงแดดยามเช้า บนม้านั่งที่รองเบาะนุ่มๆ จิบกาแฟอุ่น ทำให้รู้สึกว่าโลกนี้ช่างสวยงาม ละว่างจากความวุ่นวายทางสังคม (โดยเฉพาะเรื่องการเมืองร้อน พุดถึงการเมืองว่าแล้วก็มีคำถามคือ จะมีการประท้วงด้วยการแก้ผ้าไหม ผมขอไปคนนึง หากโอกาสแก้ผ้าว่างั้น)
เปรียบเทียบคนแก้ผ้า ไม่มีอาวุธติดตัว กับคนแต่งตัวดี รัดกุมมิดชิด ปกปิดความคิดจ้องทำร้ายผู้หญิง หรือเด็ก เพราะมองเรือนร่างผู้หญิงหรือเด็กเป็นเครื่องกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ ก่อให้เกิดการข่มขืนมากมายในสังคมทุกวันนี้ สถิติการข่มขืนมีทุกวัน วันละหลายคดี ไม่เคยจบสิ้น เพราะตัณหาของผู้ชายที่ไม่รู้จักจัดการกับมัน
ผมขอสนับสนุนการแก้ผ้าในบางโอกาสบางเวลาเพื่อให้ทุกคนรู้สึกใกล้ชิดกับธรรมชาติ ช่วยลดโลกร้อน มนุษย์เราอยู่กับธรรมชาติมาตั้งแต่อดีตกาลโดยไร้อาภรณ์มาช่วงระยะเวลาหนึ่ง ถึงเวลาแล้วที่เราจะกลับไปสู่จุดนั้น ในบางสถานที่ บางโอกาส เพื่อร่างกายได้ผ่อนคลายจากความเครียด ความยุ่งเหยิงของปัญหาสังคมในปัจจุบ้น
คิ้น
วันจันทร์ที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2556
เริ่มต้นกับการบันทึกประสบการณ์ showoff
ก่อนอื่นสวัสดีทุกท่านครับ blog นี้จะเป็นเรื่องราวการ show off ของผม ซึ่งจะว่าไปแล้วมันเป็นเรื่องที่แยกออกจากการ naturist ได้ค่อนข้างยาก แต่เท่าที่เข้าใจ การ show off ของผมจะมีอารมณ์ทางเพศมาเกี่ยวข้องด้วยเสมอ มีอาการตื่นตัว แข็งโด่ ซึ่ง naturist จะไม่เป็น วันนี้วันจันทร์ที่ 16 ธันวาคม 2556 ผมเข้าร้านกาแฟแห่งหนึ่งที่ระยอง ตั้งใจมากินกาแฟอย่างเดียว แต่กลับกลายเป็นว่า ได้ Show off ซะงั้น แรกเริ่มผมมาแถวนี้เพื่อ naturist พอหอมปากหอมคอ แล้วก็อยากได้กาแฟสักแก้วเลยเข้ามา บรรยากาศดีทีเดียว สำคัญ ไม่มีวงจรปิด ผมนั่งเล่นคอมพ์ไปเรือยๆ เจอ blog คุณเก๋ชอบโชว์ อ่านไปมาชักมีอารมณ์ จนกระทั่งลูกค้าของทางร้านเข้ามา เป็นผู้หญิง 4 คน ตอนแรกแว่บความคิดอยากโชว์ไม่เข้ามาในหัวเลย แต่พอได้นั่งเยื้องกับโต๊ะสาวๆนั้น ซึ่งนุ่งกระโปรงสั้น บนโต๊ะกาแฟตัวเตี้ย ทำให้ผมเปลี่ยนความคิด โต๊ะกาแฟร้านนี้เป็นแนว retro ทำให้ถ้านั่งโดยนุ่งกระโปรงสั้นจะทำให้เปิดหวอได้ง่ายๆ ทางร้านเลยมีหมอนเอาไว้ให้ปิด ผมนั่งเล่นไปเรื่อยๆ ไม่ทันสังเกตว่า เธอมองมา ผมอ่านเรื่องคุณเก๋ชอบโชว์ จนเกิดอาการโด่ (ผมนุ่งกางเกงฟุตบอลตัวเดียว ไม่ใส่กางเกงใน)มันโด่จนเห็นได้อย่างชัดเจนแม้นั่งอยู่ โต๊ะผมกับเธอห่างเพียง 3 เมตร จนผมเอะใจ จึงละสายตาจากหน้าจอ มองเธอไป ปรากฏว่าสัมผัสสายตาเธอที่มองลงต่ำมาที่กางเกงผม เหมือนเธอรู้ตัวว่าผมมองเธอ เธอจึงเหลือบขึ้นมาจ้องตาผมเสี้ยววินาที แล้วหันไปคุยกับเพื่อนๆแบบเนียนๆเหมือนไม่มีอะไร ผมยอมรับว่าการ naturist มันไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นแบบนี้ เรื่องราวดำเนินไป จากสายตาผมที่สัมผัสเธอแล้ว คิดในใจว่าต้องมีอะไรมากกว่านี้ เธอนุ่งกระโปรงสั้นคนเดียวในกลุ่ม เธอนั่งเอาหมอนบัง และหนึบขา จิบกาแฟ ผมมองเธออีกครั้ง เธอหันหน้ามาพร้อมกับหันขาทั้งสองข้างที่ยังหนีบกันอยู่มาทางผม พร้อมเอาหมอนออก จากภาพที่ผมเห็นสังเกตุว่าเธอใส่สีขาว ผมเหลือบมองตาเธออีกครั้ง เธออ้าขาออกอย่างตั้งใจ ผมมองเข้าไปภายในด้วยความตื่นเต้นสุดๆ เธอทำหน้านิ่งเฉยไม่ให้เพื่อนรู้ ตอนนั้นผมจะแข็งปั๊กเลยล่ะ เวลาผ่านไปราว 5 นาที ที่ผมได้แลกเปลี่ยนอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน จนกระทั้งเธอกลับไป ผมยังนั่งอยู่ที่เดิม พิมพ์ blog นี้ขึ้นมา share ให้ทุกท่าน และหวังว่าจะมีแบบนี้อีกเรื่อยๆครับ
คิ้น
ธ.ค.56
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)